Vanuit de organisatie zal Jan de Waard maandelijks een column schrijven over de ins en outs van het wielermileu en de ontwikkelingen van ons wielercomité in aanloop naar het door ons georganiseerde Tour event.

 

Sport verbroedert

Nu de profs voor de laatste km’s van de Ronde van Spanje, Madrid binnen rijden kunnen we zo langzaam aan de balans op maken voor een bewogen wielerjaar.

Zo bewogen dat ik m’n 1-jarig jubileum zelfs ben vergeten als collumnist vorige maand. Ondanks de vele mooie wielermomenten mag Nederland toch maar met 6 renners aan de start verschijnenvoor het WK in Mendriso.

Maar het zal wel komen door de overdaad aan wielerbelevenis van mij in 2009. Het begon al in het voorjaar, toen ik per toeval in Spanje in de ronde van Catalonie verzeilt raakte in de Rabobankteam-bus voor een bakje koffie. Zelfs nog een Campagnola poloshirt gekocht in Lucca (It.)bij de zaak waar ook Thomas Dekker vaak komt. (u weet hoe het hem daarna is vergaan..) Al snel volgde de presentatie van de Tour de France start in Rotterdam, waar ik wederom vele prominenten ontmoette. Door een uitnodiging van een goede maat van mij uit Roosendaal stond ik vooraan bij de prijsuitrijking van 'De Draai van de Kaai', waar m’n clubshirt zoals u weet werd 'ondergekalkt' door vele toppers. Daarna volgde de start van de Eneco tour bij de Ahoy in Rotterdam. Of dat nog niet genoeg was, startte Sjaak, Gerrit en ik ook in de Vuelta Drenthe, met in de premiere ons nieuwe Tourshirt voor 2010.
Begin september startte er een gelegenheidsduo van Waterstad en TCVP in de vernieuwde koppelkoers ronde van Abbenbroek. Met wederom vele prominenten, waaronder Boogie, Van Hummel, Max van Heeswijk, Bart Voskamp en natuurlijk Maarten den Bakker zelf. Ook vele regio toppers gaven acte presance. Met als bekende namen Louis de Koning, de gebroeders Farenhout, Michael Vingerling en nog vele bekenden.

Na een afwezigheid van drie jaar, vond een comite onder leiding van Maarten den Bakker de tijd rijp om de klassiekers onder de criteriums nieuw leven in te blazen. En met groots succes. Maarten kreeg zelf voor bewezen diensten een onderscheiding van de gemeente Bernisse. En terecht.

Tijdens de start van de Vuelta stonden Gerrit, Sjaak en ikzelf trots aan de start met het nieuwe Tourshirt voor het Toer-event. Normaal gesproken rij ik geen 2,5uur voor een rit van 120km. Echter, deze was met een speciale missie. We wilden ervaring opdoen met het oog op de Tour start 2010. Hier startten die ochtend zo’n 10.000 toerfietsers om over het parcours van de Vuelta-etappe te rijden.
Ook tijdens deze tocht kwamen we nog een aantal profs tegen. Zo heb ik nog een tijdje opgereden met Jan (Buut’nblad) Boven. Ploegleider van de Rabobank. Ook een oude bekende van me, Joost Posthuma, groette ons vrolijk. Echter de grootste verassing wachtte mij, toen ik het geluid opving van carbon wielen die ons van achter over de rijbaan naderden. Normaal gesproken hoef ik niet om te kijken als ik fiets. Maar dit groepje van 4 had niet per toeval een compleet Astana outfit aan. Het waren Vinokourov en z’n kornuiten. Waarschijnlijk zat achter het stuur van de begeleidende Astana wagen good old Rini (de smokkelaar) Wagtmans, om z’n enfant terible naar het circuit van Assen te begeleiden. Het regende, maar dat weerhield mij nergens van. Ik wilde het weten. Dus stuurde ik m’n Italiaans stalen frame, met geweld door de berm en zat ik binnen een oogwenk in het wiel van 'swerelds grootste oplichter (verzieker, wat u wilt).

Ik weet zeker dat hij me niet zag aankomen. In een vloeiende beweging pakte ik m’n camera uit m’n achterzak. Nadat ik hem vroeg "do you like Holland Vino?", wat door z’n maten met een "Nee" werd beantwoord. kwam zonder omwegen de hamvraag: "This time fair play Vino?" Als blikken konden doden… was Vino nu dood geweest. Een week later zou hij gedesillusioneerd uit de Vuelta stappen zonder z’n zelf afgedwongen status ook maar een moment te hebben kunnen waarmaken. Zo’n impact had mijn actie waarschijnlijk achtergelaten.

Wie z’n status wel waar kon maken was Kees Nieuwland, die samen met uw collumnist aan de start verscheen van de koppelkoers van Abbenbroek als een mooie afsluiting van het seizoen zag. Na enig aandringen ging Kees overstag. Wederom stond ik aan de start met het inmiddels bekende gele tourshirt. Nadat twee koppels voor ons en bondscoach Leo van Vliet en z’n compaan van start waren gegaan, was het om 2 minuten voor half 8 onze beurt. Onder luide aanmoediging van Gerrit knalden we het startschavot af (lees aanhanger) voor 22 km door het vlakke polderlandschap achter Abbenbroek. De eerste ronde reden we in 32 minuten. Al halverwege de eerste ronde lapten we onze bondscoach belachelijk hard. Ik riep hem nog toe dat het een mooie omgeving was en duidelijk werd wel dat Leo z’n kwaliteiten momenteel bestaan uit het selecteren van de 6 beste renners af te zenden naar Mendriso voor het WK. Rochelend kon hij nog net weer bij z’n maat aanpikken. Inmiddels knalde mijn maat ook door en moest ik uit het zadel om tijdens de eerste doorkomst in Abbenbroek niet uit z’n wiel te geraken. Na die passage zou er een lange aflossing van zo’n 11 km van mij volgen. Waarna we na 35 minuten de streep in Abbenbroek passeerden. 32e overall van de 100 koppels.

Na opgefrist te zijn spoedde we ons naar het dorpscafé voor de prijsuitrijking., waar de gebroeders Schipper uit Hellevoet er met de bokaal snel vandoor gingen. Kees en ik kwamen veel bekenden tegen en onder het genot van wat gerstenat stonden we zomaar te praten met Kenny van Hummel en Boogie. Hoe bedoel je sport verbroedert?

Als laatste wedstrijd voor uw columnist zelf deed ik mee aan de sterk bezette trio Triathlon in Spijkenisse, met Team Herman Braun. Na vele malen op het 40km lange traject te hebben getraind kon ik na onze zwemmer Gerard Bank, die de 1000 meter in 16min afraffelde zelf aan de slag. Hier had ik lang naar uitgekeken. Zo erg zelfs dat ik de eerst gestarte fietser groette met "ik zie je zo". Man wat had ik er de sloffen in. 30 minuten over de eerste 20 kilometer! Op de weg terug bleef ik maar deelnemers 'oprapen'. Heellaas gooide een lekke band ter hoogte van Geervliet roet in het eten. Desalniettemin, stond er na 40 km een slordige 36,5 km gemiddeld, met lekke band, op de teller. De stoom kwam van m’n banden. Mijn god, wat een ontlading. Daarna droeg ik het stokje over aan onze loper Ferry ten Hove, die de 10 km in ruim 36 minuten afraffelde. Een 10e plaats was ons deel. Eerste team uit Spijkenisse in sterk nationaal deelnemersveld.

Laatste nieuws is nu dat zelfs 6 weken voor de Tourstart waarschijnlijk ook de Giro door Spijkenisse komt. En via Hekelingen en Simonshaven richting Hellevoetsluis gaat. Hoe mooi willen we het hebben??

De werkgroep van TCVP en Delta tezamen is in ieder geval ook opgestart. Om de week in aanloop naar de Tour onder andere de fiets4daagse, wedstrijden en zelfs een koppelkoers op te zetten voor die bewuste zondag van de doorkomst. Ook zijn we druk doende een familierit zaterdagochtend te starten vanuit en naar Spijkenisse.

Laat u voorlichten door Kees, Gerrit en mijzelf middels een mooie presentatie van drie laaiend enthousiaste wielerliefhebbers, op de leden vergadering (alweer een vergadering zal m’n vrouw denken) van TCVP in het najaar.

En dan zult u zien, sport verbroedert!

Grtz Jan'tje'